mooi dier, maar niet iedereen voelt zich er prettig bij.
Wie tegenwoordig door ons bos loopt, kijkt misschien wat vaker om zich heen dan vroeger. Niet alleen vanwege een storm of loslopende hooglanders, maar ook vanwege de wolf.
Onlangs zag ik zelf een groot dier in het bos. Een lichte, blonde ondervacht, een donkere rug en een zwarte punt aan de staart. Het was eerlijk gezegd prachtig om te zien. Tegelijkertijd realiseer je je wel dat er een wolf in ons gebied rondloopt.
De wolf is terug en daar denken mensen verschillend over. Sommige mensen vinden het mooi dat zo’n bijzonder dier weer in de natuur voorkomt. Anderen voelen zich er juist minder prettig bij. Een wandeling door het bos is voor hen niet meer vanzelfsprekend ontspannen. Zeker met een hond ben je toch wat alerter en vraag je je af wat je onderweg kunt tegenkomen.
Ons bos maakt deel uit van een groter natuurgebied met bossen, akkers en open stukken. Kinderen komen hier niet veel, maar ook in de omgeving speelt de aanwezigheid van de wolf een rol. Er zijn scholen waar kinderen aangeven dat ze bang zijn voor het dier. Ook voor ouderen en andere bewoners kan er iets veranderen. Voor veel mensen is een dagelijkse wandeling belangrijk voor hun gezondheid en ontspanning. Als je daarbij voortdurend moet opletten, voelt dat toch anders.
Voor hondenbezitters is er zeker iets veranderd. Veel mensen laten hun hond niet meer los en sommigen gaan liever helemaal niet meer het bos in. Op de Veluwe werd onlangs nog een hond vermoedelijk door een wolf aangevallen en gebeten. De hond was gelukkig aangelijnd en kon door de eigenaresse worden gered. Toch begrijp je daardoor wel waarom hondeneigenaren zich zorgen maken.
Ook boeren en hobbydierhouders houden de ontwikkelingen goed in de gaten. In ons gebied zijn inmiddels meerdere schapen gedood. Vorig jaar was er een wolf die in korte tijd ongeveer dertig schapen doodde en daarna weer verdween. Schapen die eerder vrij in natuurgebieden liepen, zijn daarom achter wolfwerende hekken geplaatst. Ook die hekken geven overigens geen volledige zekerheid. Wolven kunnen soms onder een hek door graven of eroverheen springen. Recent is daarnaast een tweede wolf gezien, naar schatting ongeveer zes jaar oud, die inmiddels ongeveer twintig schapen heeft gedood.
Tegelijkertijd is de wolf natuurlijk gewoon een onderdeel van de natuur. Het dier kan een rol spelen in het natuurlijke evenwicht en bijdragen aan de biodiversiteit. Er zijn dan ook genoeg mensen die blij zijn met de terugkeer van de wolf.
Maar voor bewoners gaat het niet alleen over natuurbeheer. Het gaat ook over hoe je je eigen omgeving gebruikt. Kun je gewoon met de hond wandelen? Kunnen kinderen en ouderen zonder zorgen het bos in? En kunnen boeren hun dieren veilig houden?
De wolf was van oorsprong erg schuw en bleef meestal uit de buurt van mensen. Nu zijn er steeds vaker waarnemingen van wolven dichter bij wandelaars en honden. Dat maakt de zorgen van bewoners begrijpelijk.
De vraag is daarom misschien niet zozeer of de wolf hier mag zijn. De wolf is er nu eenmaal. De vraag is vooral hoe we ervoor zorgen dat mensen en wolven samen in hetzelfde gebied kunnen leven, zonder dat bewoners het gevoel krijgen dat ze hun bos niet meer gewoon kunnen gebruiken.